Parestezja – przyczyny, objawy, profilaktyka, a także jej leczenie

parestezja

Parestezja – czym jest?

Pod pojęciem parestezja kryje się niewłaściwe odczuwanie bodźców, które spowodowane jest uszkodzeniem nerwów obwodowych. Jej najczęściej występującymi objawami są pieczenie, mrowienie, kłucie a także uczucie palenia w okolicach skóry. Dolegliwości te nie należą do najprzyjemniejszych – bardzo często uogólnia się je i określa mianem drętwienia klub mrowienia. Schorzenie to objawia się nagle, a także bardzo szybko znika. Swoim działaniem obejmuje kończyny górne i dolne. Nie wywołuje ono bólu, a bardziej poczucie dyskomfortu, w dodatku dość dużego.

Parestezje – jakie są ich podstawowe objawy?

Okazuje się, że współczesna medycyna wyróżnia charakterystyczne dla parestezji objawy. Należą do nich symptomy takie jak:

  • uczucie drętwienia nóg, dłoni, twarzy, ramion a także dna miednicy,
  • uczucie mrowienia w okolicach ust a także w głowie,
  • zmiana temperatury w miejscu wystąpienia parestezji – mowa tu o wyraźnym odczuciu ciepła lub też zimna,
  • zwiększenie się wrażliwości na światło, hałas czy też dotyk (inaczej zwane przeczulicą),
  • ciągłe poczucie zmęczenia,
  • uczucie napięcia – przede wszystkim w okolicach głowy, szyi a także ramion,
  • uczucie ucisku w poszczególnych częściach ciała – w uszach, w klatce piersiowej, w gardle, w oczach a nawet w sercu,
  • łaskotanie w charakterystycznych miejscach – w gardle, kolanie itp.,
  • swędzenie, pomimo braku widocznych zmian, które mogłyby je powodować,
  • uczucie posiadania czegoś w uchu, pod stopą itp.

Często jednak zdarza się, że parestezjom towarzyszą dodatkowe, nieco mniej charakterystyczne objawy. Zaliczyć do nich możemy:

  • problemy z mową,

  • problemy z wzrokiem,

  • oszołomienie,

  • osłabienie, w szczególności w okolicach nóg, bioder oraz ramion,

  • dłuższa utrata kontroli nad kończynami,
  • paraliż.
Zobacz również!  Związek kohabitacyjny - na czym polega?

Jeśli u osoby cierpiącej na parestezje pojawią się wyżej wymienione symptomy, to powinna ona jak najszybciej skontaktować się ze swoim lekarzem.

Parestezje – jakie są ich przyczyny?

Współczesna medycyna pozwoliła nam na dość dobre poznanie przyczyn występowania parestezji wśród ludzi. Schorzenie to bardzo często pojawia się w przypadku:

  • wcześniej już wspomnianych – urazów nerwów obwodowych,
  • zatrucia toksycznymi substancjami, jak np. metale ciężkie,

  • cukrzycy,
  • choroby niedokrwiennej serca,

  • dyskopatii,

  • nowotworów,
  • uszkodzeń centralnego układu nerwowego,

  • stwardnienia rozsianego,

  • choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa,

  • niedotlenienia mózgu,

  • kamicy,

  • zespołu cieśni nadgarstka,

  • miażdżycy,

  • wylewu,

  • zakażenia półpaścem,

  • zaburzeń psychicznych,

  • odmrożeń,

  • niedoczynności tarczycy,

  • przedawkowania leków przeciwpadaczkowych,

  • przyjmowanie leków, np. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, buspiron, 

  • migreny,

  • udaru,

  • uszkodzenia mechaniczne organizmu (np. powypadkowe czy też pooperacyjne),

  • choroby jelit.

Parestezje mogą także wystąpić na skutek braku odpowiedniej ilości witamin czy składników mineralnych w naszym organizmie – mowa tu między innymi o witaminie B12, potasie, a także wapniu.

Parestezje – czy istnieje możliwość wyleczenia się z nich?

Zanim jednak zastanowimy się nad tym pytaniem, to warto pamiętać, że leczenie powinno zostać poprzedzone dokładną i odpowiednią diagnostyką lekarza specjalisty. Pozwoli ona lekarzowi na odnalezienie najistotniejszej przyczyny parestezji pacjenta. Z całą pewnością przełoży się to w sposób pozytywny na metodę leczenia, jaka zostanie dobrana do chorego przez lekarza.

Warto zaznaczyć, że w rozpoznaniu przyczyn parestezji, pomocne okazują się badania takie jak:

  • badanie USG,

  • badanie rentgenowskie (inaczej prześwietlenie),
  • angiogram,
  • rezonans magnetyczny

  • elektromiografia w połączeniu z elektroneurografią (w skrócie: EMG oraz ENG)

Coraz częściej okazuje się, że lekarz specjalista podejmuje decyzję o wykonaniu tomografii komputerowej kręgosłupa, a także głowy pacjenta. Takie badanie pozwala na wyeliminowanie możliwości zmiany w układzie nerwowym chorego, które mogłoby potencjalnie wpływać na powstawanie schorzenia, jakim jest parestezja.

Na chwilę obecną, metoda leczenia parestezji przebiega w sposób dwutorowy, czyli:

  • po pierwsze, polega ono na wyeliminowaniu przyczyny podstawowej, która powoduje drętwienie oraz mrowienie. Przykładowo uzupełnia się niedobór witaminy B12 pacjenta, wyrównuje się poziom cukru we krwi lub też przywraca się prawidłowe funkcje tarczycy osoby chorej.
  • po drugie, wymagane jest stosowanie kremów o właściwościach znieczulających. Jest to forma leczenia objawowego i bardzo istotna składowa do odzyskania zdrowia. Pozwoli to pacjentowi zmniejszyć dyskomfort spowodowany chorobą, a także wpłynie to pozytywnie na jego stan.

Zobacz również!  Czy da się opóźnić miesiączkę?

Parestezje – rokowania choroby

Jak już wcześniej wspominaliśmy, parestezje należą do grona chorób, które pojawiają się niespodziewanie, lecz mijają bardzo szybko. Niestety, na niekorzyść osoby chorej, mają one tendencję do nawrotów. Jeśli poczujesz, że uczucie drętwienia lub mrowienia kończyn pojawia się u ciebie za często, to jak najszybciej powinieneś skontaktować się z lekarzem, gdyż im szybciej podejmiesz kroki do wyleczenia choroby, tym lepiej dla ciebie. Uczucie dyskomfortu w kończynach górnych i dolnych nie jest miłe, więc pozbycie się go powinno być dla ciebie priorytetową sprawą.

Parestezje – jaką profilaktykę powinniśmy stosować, by ich uniknąć?

Warto wiedzieć, że można skutecznie zapobiegać parestezjom, lub też ograniczyć ich prawdopodobieństwo wystąpienia.

Jeśli chodzi o profilaktykę, która ma zapobiegać parestezjom, to istotnym elementem okazać się może odpowiednio skomponowana dieta, która będzie bogata przede wszystkim w witaminy i minerały, których niedobór często skutkuje właśnie parestezją. Jeśli jesteś osobą, która przyjmuje leki, to możesz skonsultować się ze swoim lekarzem, aby je ograniczyć – im mniej obciążony jest organizm, tym mniejsze ryzyko wystąpienia w nim parestezji.

W kwestii ograniczania parestezji najistotniejszą składową jest rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, opartego o diagnozę lekarza specjalisty. Bez konsultacji i leków, nie ruszymy z miejsca w kwestii wyleczenia choroby, a uczucie mrowienia i drętwienia z nami pozostanie.